Historia primordialna i procesy narodowotwórcze

Współczesna i naukowa historiografia narodziła się w wieku XIX (mimo że wcześniej od starożytności powstało wiele dzieł, które zaliczamy do klasyki twórczości historiograficznej). Proces kształtowania się nowoczesnej historiografii przebiega równolegle do narodzin nowoczesnych narodów i towarzyszy procesom narodotwórczym. Wielcy twórcy owej naukowej historiografii (Michelet, Ranke, Lelewel, Hruszewski, Palacky itd) to jednocześnie twórcy historii narodowych.

Owe opowieści/narodowe historie XIX wieku miały sięgać do początku dziejów danego narodu (stąd termin „primordializm”), do jego legendarnych początków, do jego narodzin. Owa „odwieczność” czy też „dawność” narodu miała stanowić o jego tożsamości, legitymizować jego polityczne pretensje i ambicje kulturalne.

Dzisiaj panuje raczej przekonanie, że przy całej nieostrości pojęcia naród,  na sposób jaki je dzisiaj rozumiemy kształtuje się on dopiero w XIX wieku. Stąd na historie primordialne spogląda się z pewnym dystansem, choć zarazem są one niewątpliwie częścią dziedzictwa kulturowego poszczególnych narodów. Trudno jest bowiem ograniczyć horyzont czasowy obrazu przeszłości wspólnoty do której się przynależy jedynie do XIX wieku – nawet jeśli uzna się, że nowoczesny naród ukształtował się w XIX wieku, pytanie „co było przed tym” pozostaje.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s