Teoria historiografii i historiografia pamięci

Po czterech wstępnych wykładach przeglądowych (przypominam 2500 lat dziejów filozofii w 1 godzinę, XIX i XX wiek w dziejach filozofii w jedną godzinę oraz Czytanie postmodernistów) mamy do końca semestru zająć się teorią historiografii i historiografią pamięci. Ostatni wykład był wstępem do tego kompleksu  zagadnień.

Wprowadziliśmy m.in. następujące pojęcia i rozróżnienia:

– wiedza historyczna vrs. społeczna pamięć o przeszłości

– żywa pamięć (pamięć pokolenia świadków wydarzeń) vrs pamięć kulturowa; zadaliśmy sobie pytanie, jak kształtuje się pamięć o wydarzeniach, których jesteśmy świadkami wraz z oddalaniem się od nich w czasie (przywołane były rozważania Jana Assmanna)

– „ja-biografia” oraz „my-biografia”;

– narracja przeszłości w społecznej pamięci; wielość narracji i opowieść elementarna

Zwróciłem Państwu m.in. uwagę, że w przypadku tych wszystkich pojęć i rozróżnień nie chodzi bynajmniej o teoretyczne jedynie rozważania. W trakcie Waszych studiów (a i później w dalszej pracy) będzie od Was wymagany i oczekiwany pewien zasób erudycji historycznej. Rzecz w tym jak będziecie ową erudycję traktowali, z jaką dozą naiwności czy też jako narzędzia do poznania krajów, którymi będziecie się zajmowali.

Szerzej o tych  zagadnieniach (choć nie o wszystkich, które poruszmy) na stronie obok:

https://kazwoy.wordpress.com/niemcy/zagadnienie-historiografii-pamieci/

Uprzedzam, że nie jest to łatwa lektura i wymaga uwagi.

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s