Debata 4 – Moja ocena polityki prezydenta Vaclava Klausa?

Postawa prezydenta Czech Vaclava Klausa budziła i budzi wciąż liczne kontrowersje w szczególności jego postawa wobec Unii Europejskiej. Proszę o ocenę jego polityki.

10 thoughts on “Debata 4 – Moja ocena polityki prezydenta Vaclava Klausa?

  1. Postawa Vaclava Klausa wobec koncepcji Unii Europejskiej, która obecnie przeżywa nie najlepsze czasy, częściowo się wyjaśnia wymienionymi wcześniej przez kolegów cechami polityka, naprzykład dążeniem do dominacji i silnej władzy prezydenckiej (którą to Klaus sprawuje). Nie sądzę jednak, że oskarżanie Klausa o nihilizm ma do czynienia z rzeczywistością. Owszem, czeski prezydent jest powszechnie uznany za populistę, lecz to nie znaczy, że zaprzecza wyłącznie dla rebelii i że jego zaprzeczanie jest niezdrowe w znaczeniu politycznym. Eurosceptycyzm Klausa ma bezpośredni związek z jego postawą polityczną, która za więcej niż 20 lat politycznej kariery czeskiego ekonomisty nie przeżyła zmian rewolucyjnych. Od samego początku swej działalności Klaus zapowiadał się jako konserwatysta. W czasie prywatyzacji w Czechosłowacji w latach 1992-93 popełnił zasadniczy błąd: odmówił większości inwestorów europejskich kupowania obiektów prywatyzowanych właśnie z powodu niechęci do obcego kapitału w kraju (czyli z powodu populistycznej orientacji prawicowej). Obecna retoryka Klausa, dotycząca Unii Europejskij, przypomina postawąpolityka z czasów prywatyzacji. Dowodem na to, że polityczna orientacja ma bezpośredni wpływ na stosunki międzynarodowe, zwłaszcza stosunki między pańswami Unii Europejskiej oraz państwami a Unią, jest ów fakt, że kolejny eurosceptyk – David Cameron – należy do polityków konserwatywnych. Jestem świadoma tego, że wymienione przeze mnie fakty nie mogą być jedynymi czynnikami warunkującymi polityki Klausa, lecz uważam, że ich wpływ nie można bagatelizować.

  2. Europejska elita polityczna uważa prezydenta Czech Vaclava Klausa jako „euro-sceptyka”. A on ze swojej strony mowie o sobie jako o „euro-optymista”. Jego pozycją jest europejski proces integracji bez żadnych barier, które istnieją w Europie i przeszkadzają wolnemu przesuwaniu ludzi, idei, towarów, pieniędzy, siły roboczej. Chociaż go zdaniem, że Unia Europejska – to otwarte społeczństwo, którego domagali się wszyscy Czesi i zawsze chcieli żyć w takim otwartym europejskim społeczeństwie. Lecz, z innej strony, całkiem drugi obraz zarysowuje się, jeśli popatrzeć na procesy, co odbywa się wewnątrz UE. Tutaj Klaus porównuje EU z ZSRR. Oni w zasadzie swojej są skierowane na stworzenie związku, mówie Klaus. Ogólna „władcza piramida” z wierzchu na dół; centralizacja – to wszystko dawno przeszło, nie warto takiego powtarzać.
    Vaclav Klaus jest krytykowany głównie negatywnie, w szczególności za traktat lizboński, ale wciąż jest bardzo popularny na Czechach. Wielka część społeczeństwa czeskiego widzi Vaclava Klausa jako jednego z „bohaterów” tej epoki.
    Głęboka integracja europejska z punktu widzenia pana Klausa, dzieje się zbyt wcześnie i może stać się nie taką użyteczna, bo nie istnieje coś takiego jak „społeczństwo Europejske”. Zamiast tego mamy wielu narodów i wielu różnych kultur.
    Istnieje Unia Europejska i nie ma innej alternatywy jakiegoś związku państw, np. Europy Środkowej albo nawet Europy-Środkowo-Wschodniej. Z punktu widzenia Klausa, Unia Europejska powinna być stosunkowo luźną organizacją międzynarodową w ramach współpracy w dziedzinach ekonomii i obrony, ale nie w dziedzinie wspólnej polityki każdego państwa i wspólnej polityki zagranicznej.
    Klaus ma inną opinię na to jak Unia Europejska powinna wyglądać. nie zgadza się z trescią traktatu lizbońskiego. Sądzi, że powinno być więcej demokracji w tych kwestiach, tu chyba z nim prawie wszyscy zgadzają się. Atakuje ustrój Unii i porównóje go z quasi-ZSRR, a jednocześnie współpracuje z takimi elementami w Czeskiej polityce, które nie opuścili jeszcze oficjalnie idee komunistycznych. Rosja jest traktowana przez niego jako całkiem przyjazne w planie polityki zewnętrznej państwo, jak w przypadku Kosovo i Gruzji, gdzie jego pozycja jest po raz kolejny wątpliwa i dwoznaczna. Dekrety Benesza, to kolejny czynnik, gdzie Klaus preferuje suwerennośc na przeciwko demokracji i praw człowieka. Starał się ociągnać ogólnoeuropejski proces z powodu osobistej wizji nawet wobec pozycji jego własnej partii. Największym problemem jest jednak to, że Klaus zawsze ma rację w swoim małym wszechświecie, nikt i nic nie może go przekonać, że może się mylić.
    Wydawało mi się, zdradził siebie i swoje zasady przy podpisaniu traktatu liżbonskiego. Byłoby to o wiele bardziej liepiej i powiedziałbym, szczere wykrzyknik na końcu jego kariery, gdyby po prostu zrezygnował zamiast podpisać traktat lizboński. Ale w końcu, on zachowywał się jak wielu czeskich prezydentów przed nim.
    Myślę, że kiedy Václav Klaus opuszci urząd w 2013 roku, możliwie że zdecyduje się na powrót do polityki partyjnej, chociaż jego popularność nie będzie w żaden sposób taka wysoka, jak jest teraz.

  3. Kiedyś ktoś (nie pamiętam kto dokładnie, myślę że Churchill) powiedział że „Duże kraje tworzą wielką polityką, a małe kraje muszą robić mądrą polityką”. W moim zdaniu takiej politiki teraz kieruje (i kierował) się Vaclav Klaus. Tylko jest jedno „no”, albo innym słowa, jak się mówi taka polityka jest jak „chodzenie po krawędzi studni”, nigdy nie wiesz kiedy możesz upaść.

    Klaus zawsze był pragmatykiem, i do tej pory to było dość skuteczna polityka i dlatego Czechy są w Unii Europejskiej a gospodarka jest stabilna.

    W ostatnich latach Klaus identyfikuje się z eurosceptycyzmem. I to było najwidoczne w 2009 kiedy on nie uczestniczył w spotkanie krajów UE w Brukseli (to spotkanie było związane z dyskutowaniem i przyjęciem Traktatu Lizbońskiego). Mimo tego, Vaclav Klaus odgrywał główną rolę w tym spotkaniu. Prezydent Czech na ten moment, blokował Traktatu Lizbońskiego, i odmówił podpisania tego dokumentu.

    Klaus stał się ostatnią nadzieją konstytucyjnych przeciwników traktatu, podczas gdy jego krytycy opisuje on jako nieodpowiedzialnego populistą. Prasa międzynarodowa nazwała go „jeden przeciwko wszystkim”. Klaus w tym sensie, chciał dostać po pierwsze, jak wiele udogodnień dla swojego kraju, i po drugie, to PR dla sobie. Ci ktorzy go znają, twierdzą ze Klaus „lubi być, jak się mówi, w świetle reflektorów”.

    Bohumil Dolezal, jeden z najbliższych współpracowników Klausa i jego doradca w 90 latach, mówił że „Jego dewiza jest L’etat c’est moi (Państwo to ja)”. Dolezal twierdził że: „On (Klaus) chce mieć jak najwięcej uprawnień prezydenckich. Można powiedzieć nawet, że wziął sobie słynny slogan „L’etat c’est moi”, a ten slogan kojarzy się z Czeską tradycja i postaw społecznych i daje prezydentowi znaczenie ważniejsze niż Konstytucja. Klaus jest postrzegany przez Czechów zarówno jak myśliciel i intelektualista, opatrznościowy bohaterem i zbawcą”. Właśnie z tego powodu, większość Czechów myśli, że Klaus jest dobrym prezydentem, nawet to mówią ci którzy nie podzielają jego poglądy krytyczne wobec Unii Europejskiej.

    Jeśli spróbujemy tworzyć krótki ogólny portret Klausa jako osobowość i prezydent i jego działalność polityczną i ekonomiczną to, jest ambitny ekonomista libertarianinem, urodzony w 1941 roku, i rozpoczął swoją karierę polityczną po upadku Żelaznej Kurtyny. Nigdy nie był członkiem Partii Komunistycznej, ale też nigdy nie dołączył do grona dysydentów Vaclava Havla. Klaus zawsze wierzył w gospodarce „rynkowej bez przymiotników”, a jego idolami są Ronald Reagan i Margaret Thatcher.

    W 2003 roku został prezydentem, a jego były doradca Dolezal charakteryzuje jako „ekonomista bardzo inteligentnego i kulturalnego, który lubi spekulować z historycznymi kwestiami. Jego polityka gospodarcza jest dziwną połączeniem między gospodarki rynkowej i nacjonalizmem panstwowym”.

    Klaus był eurosceptykiem, ale ten eurosceptycyzm zależał w dużej mierze o różnych sytuacjach. Według mnie, polityka Klausa nie była konstruktywna, ale rodzaj odpowiedzi na różne reformy i sytuacje. W tej sprawie, Klaus jest bardzo bliski do nihilistów (pogląd filozoficzny całkowicie lub częściowo negujący istnienie stałych zasad) którzy negowali wszystko a wzajem nie proponowali nic nowego. Dlatego myślę że, Vaclav Havel był, jest i zostanie VACLAV HAVEL, a Klaus przez kilka czasu zostanie w pamięci kolektywnej jedynie jako, drugi prezydent Czech.

  4. Václav Klaus, polityk konserwatywny i prezydent Republiki Czeskiej od 2003, były premier Czechosłowacji a następnie Czech.Klaus jest konserwatystą eurosceptykiem i zwolennikiem wolnego rynku, jest też demokratą oraz zwolennikiem Unii Europejskiej stanowiącej wspólnotę suwerennych państw narodowych. W lutym 2009 Václav Klaus przemawiał w Parlamencie Europejskim, gdzie wyraził swoje poparcie dla idei Unii Europejskiej jako jedynej alternatywy dla Czech. Jednak Václav Klaus należy też do przeciwników centralizacji władzy w Unii Europejskiej i interwencjonizmu w gospodarkę oraz rzeczników niezależnej polityki pieniężnej prowadzonej przez państwa narodowe. Klaus odnosi się krytycznie pogłębianiem integracji europejskiej.

    Integracja europejska była pierwotnie na podstawie racjonalnej idei liberalizacji Europy, aby go otworzyć i do rozszerzenia wymiany handlowej poprzez budowanie wspólnego rynku i dużego, połączonego obszaru gospodarczego. Liberalizacja ta mniej lub bardziej charakteryzuje pierwszych dekadach procesu integracji europejskiej. Ale obecna epoka jest inna, ponieważ integracja europejska przeniesiony do innej sceny. Liberalizacja został zastąpiony przez masową przesunięcie kompetencji z poszczególnych państw członkowskich do „dowodzących wysokościach” Unii Europejskiej w Brukseli.

    Instytucjonalna jednolitość zamieniła się w kaftanie bezpieczeństwa który utrzymuje blokowanie wszelkiego rodzaju pozytywnych działalności człowieka.Najważniejszym momentem w tym procesie było utworzenie Europejskiej Unii Walutowej i wprowadzenie jednej waluty w grupie 12 krajów (teraz 17), które nie stanowią, co ekonomiści nazywają optymalny obszar walutowy.Strefa euro Kryzys zadłużenia jest nieuniknioną konsekwencją jednej waluty, jednego kursu walutowego oraz jednym oprocentowaniem dla krajów o różnych parametrów ekonomicznych.Polityczna decyzja na korzyść tego rozwiązania została podjęta prawie bez zwróceniem uwagi na istniejące fundamentów gospodarczych.

    Ekonomiści wiedzą, że źle skonstruowane unie walutowe są kosztowne i nie trwają długo. Takie ustalenia mogą być „zbawieni” hipotetycznie przez pewnego stopnia solidarności wśród członków i przez wielkich fiskalnych transferów. Ale nie może być prawdziwie autentyczne poczucie solidarności w Europie i nie ma dużej objętości funduszów w rękach władz politycznych w Europie, aby zrekompensować kraje, które ze względu na ich parametrów ekonomicznych, zostały ofiarach takiego układu. Nie ma więc bezpośrednego rozwiązania dla suwerennej pułapkę zadłużenia strefy euro. Istnieją tylko nieprzyjemne skutki: krótkoterminowe problemy gospodarcze i budżetowe oraz długoterminowe stagnacji.

  5. Vaclav Klaus to specjalista z wyksztalceniem ekonomicznym,ktory zaczal swoja kaiere polityczna po rewolucji aksamitnej,zakladajac partie ODS o pogladach konserwatywno-liberalnych.Jest zwolennikiem radykalnych reform rynkowych,za co byl krytykowany przez Vaclava Havla.Jest eurosceptykiem-to znaczy ,ze jest zwolennikiem Unii Europejskiej,ale krytycznie nastawionym do niej, miedzy innymi ma krytyczny stosunek do traktatu lizbonskiego.Bedac zwolennikiem Europy ojczyzn, stara sie o to zeby Czechy ,bedac czlonkiem Unii Europejskiej i zakladajac zwiazki gospodarcze z innymi panstwami zachowywali wlasna odrebnosc.Wlasnie dlatego jest przeciwnikiem przyjecia Euro przez Czechy.Jak juz kolledzy zauwazyli,jest politykiem pozytywnie nastawionym na wspolprace z Rosja.Mam nadzieje ze ta tendencja bedzie sie zachowywal w przyszlosci.Nie jest obojetny do spraw ochrony srodowiska naturalnego .To podtwierdza jego ksiazka”Blekitna planeta w zielonych okowach”,dotyczaca tematyki zmian klimatu.Uwaza,ze”Globalne ocieplenie ,to falszywy mit,kazda powazna osoba czy naukowiec to powie”,ale mam watpliwosci ,ze ma racje.

  6. W polityce prezydenta Vaclava Klausa, wyróżniła bym kilka cech charakterystycznych:
    1) euroskeptycyzm w stosunku do UE. Polega na tym, że V. Klaus jest największym krytykem UE, jest przeciwnikiem pogłębiania integracji unijnej, uważa, że trwający na kontynencie kryzys zadłużeniowy ma swe źródło w przejmowaniu kompetencji państwowych przez organy UE. On zastrzegaje, że jeśli kryzys w strefie euro nie zostanie zażegnany, a kwestia zadłużenia poszczególnych państw nadal pozostanie nierozwiązania, to prawdopodobnie Czechy znajdą się na skraju zahamowania tempa wzrostu gospodarczego. W polityce zagranicznej V. Klaus przyciąga uwagę swoją szczerością i zdolności do wyrażania poglądśw rozbieżnych z opinią większości. Klaus przyciągnęł uwagę w związku z kontrowersjami na temat zagrożeń związanych z globalnym ociepleniem. Skrytykował Organizacji Narodów Zjednoczonych. Vaclav Klaus uważa, że ONZ nie powinna dążyć do globalnego zarządzania. Konieczne jest zmienić skład Rady Bezpieczeństwa, która nie odpowiada sytuacji w polityce międzynarodowej.

    2) konserwatyzm w polityce wewnętrznej. Vaclav Klaus występuje przeciwko legalizacji homoseksualnych związków małżeńskich i praktyki prezydenckich odpustów, aktywnie praktykowanej przez Vaclava Havla. Potrzebuje uwagi także zmiana ustawodawstwa migracyjnego: parlamentarzyści Czech poparli ustawę o zmianie ustawy o pobycie cudzoziemców. To wprowadza bardziej surowe sankcje dla firm zajmujących się nielegalnym zatrudnieniem cudzoziemców i zaostrzenie wymagania dotyczące działalności gospodarczej cudzoziemców. Ta polityka skierowana jest na wspierania zatrudnienia obywatelej Czech, jednak z innej strony nie przyczynia się do integrację imigrantów w społeczeństwie czeskie.

    3) stabilność w polityce zagranicznej. Od 2003 roku ideologiczny podział rządżącej elity politycznej nie wpływa na podstawy polityki międzynarodowej państwa. Przykładem jest analiza sprawozdania politycznego społeczno-demokratycznego rządu (2002) i centroprawicowego gabinetu (2007). W okresie prezydentury V. Klausa polityka międzynarodowa Czech charakteryzuje się stabilnością i przewidywalnością. Aktywnie budują się współpraca regionalna z państwami Europy Środkowej i Wschodniej, udział w największych międzynarodowych organizacj, utrzymywanie dobrych stosunków w sferze politycznej, ekonomicznej, naukowej i obronnej. Wyjątkowe miejsce zajmuje stosunki z USA, w kierunku współpracy wojskowo-politycznej: partnerstwo w ramach NATO, udział w misjach wojskowych w Afganistanie i Iraku, walki z terroryzmem.

    Podsumowując, warto powiedzieć, że w wewnętznej polityce V. Klausu udało się standartyzować system partii politycznych. Pięć partij są głównymi w spektrum politycznym niższej izby parlamentu, programy partii politycznych są jasne i jednoznaczne, w wyniku tego przewidywalnym jest zachowanie partii politycznych i systemu politycznego w całości.

  7. 07.03.2012 Praha – Instytut założony przez czeskiego prezydenta Vaclava Klausa chce pracować w dziedzinie politycznej dając tłumaczenie procesom politycznym łącznie z wektorem międzynarodowym nawet po ubiegu jego kadencji która się kończy 2013 roku, powiedział sam prezydent prezentując publiczności swoją nową książkę Ninth Year w której on daje podsumowanie ostaniego roku na swoim stanowisku.

    Zaraz po tym zdarzeniu niemiecki czasopis Die Welt napisał, według bliskiej osoby Klausa – Jiri Payne’a – Klaus zamierza skupić się na anty-Europejskiej polityce po opuszczeniu swego stanowiska.

    „I think that he wants to break up the European Union,” pisze Die Welt nawiązując do wypowiedzi Payne’a.

    W komentarzach podanych wcześniej już wspomniano o tym że Klaus jest raczej prorosyjskim politykiem na przestrzeni politycznej w Czechach. Wynikać to może z tego że Klaus jest social-demokratem (ČSSD). Tradycja socialistyczna w Czechach jeszcze od czasów międzywojennych kojarzyła się z poparciem Rosji. W Rosji szukano wsparcia i rozumienia gdy powstawały konflikty z politycznymi oraz społecznymi nurtami właściwymi dla Europy Zachodniej i Centralnej. Aczkolwiek, sama ČSSD jest dziedziństwem partii komunistycznej.

    Nie jest czymś dziwnym to że w ramach swych poglądów i przenależności partyjnej Klaus nadal broni rolę Rosji na obszarze Europejskim. To akurat nic innego jak kontynuacja starej tradycji w nowej formie. Możnaby dawać nawiązanie do zakonów dialektyki o formie i treści.

    Europragmatyzm Klausa pod tym kątem jest zrozumiały.

    Kolejnym krokiem Klausa jest wypowiedzenie Klausa w Chicago gdzie on prezentował ośmiupunktowy plan reformowania Europy.

    Cutyjąc go:Evropa trpí hlubokou systémovou krizí. Potřebuje se zbavit NADMĚRNÉ centralizace a opustit neproduktivní a paternalistické sociálně-tržní hospodářství.

    Jako ostatni argument Klaus akcentuje na prawie pojedyńczych państw członkowskich pozostawić Euro.

    Widać że Klaus już nie próbuje ukryć swego eurosceptycyzmu, ponieważ zostało jakichś pół roku, natomiast chce pokazać obecność w Europie innych, alternatywnych i bardziej pragmatycznych sił rządzących niczym gra na autorytet Czech jako państwa z bardzo zaostrzonym poczuciem wolności i samodzielności.

    W każdym bądż razie wygląda raczej na to że Klaus jest raczje zwykłym eurosceptykiem aniż właściwie prorosyjskim, wynika to z tego że temat eurosceptycyzmu dominuje w jego wypowiedziach i programach oferowanych przez niego nad prorosyjskością która jest kontynuacją tradycji władz rządzączych w Czechach.

  8. Ten 70 letni profesjonalny ekonomista, który wniósł ogromny wkład na realizację gospodarczych reform w Czechach i jej przejścia do gospodarki rynkowej, nazywa rzeczy swoimi imionami, nierzadko szokując czołowych europejskich biurokratów, nawet w taki sposób, że w przeddzień przewodnictwa Czech w UE sprzeciwiał się powiesić flagę UE nad praskim zamkiem. Jego kariera jest unikalna ze względu na to, że on przestrzega konkretnych i wyważonych zasad dotyczących UE, globalnego ocieplenia i politycznych i gospodarczych swobód.
    Vaclav Klaus, prezydent Czech, jest jednym z najbardziej popularnych sceptyków w dzisiejszej Europie, którego na pewno nie polubili i nie lubią europejscy biurokraci z Bruksela, za to, że otwarcie krytykuje postaci europejskiego systemu i ciągle stara się znaleźć miejsce malutkim Czechom w całej wielkiej Europie, bojąc się, że Czechy mogą się roztopić, jak kawałek cukru w wodzie.
    On nie ma nic przeciwko „absolutnie wolnemu rynkowi”, ale występuje przeciw szczególnego wtrącania się przez europejskich biurokratów w sprawy innych państw-członków UE i uważa bezsensownym wydanie ogromnych finansowych kosztów niby na globalne ocieplenie klimatu: „Globalne ocieplenie to fałszywy mit, każda poważna osoba czy naukowiec to powie”, z tego powodu nawet napisał książkę – „Błękitna planeta w zielonych okowach” krytykując politykę Brukseli, ponieważ wydają pieniądze na wymyślone rzeczy. Zachwycają go polityka gospodarcza prowadzona przez Margaret Thatcher i moc amerykańskiej gospodarki, jednak pomimo tego, jak już koledzy podkreślili, on utrzymuje dobre relacje z Putinem, mając nastawienia „antygruzińskie” podczas konfliktu rosyjsko-gruzinskiego w 2008 roku, chociaż krytykuje Rosję za brak swobód demokratycznych.
    Chciałbym jeszcze dodać kilka słów o członkostwie Czech w UE. Wejście Czech do Unii Europejskiej w maju 2004 roku było radośnie zaakceptowane politykami licząc na optymistyczne prognozy i łącząc nadziei na wzrost gospodarczy i podniesienie poziomu życia. Jednak Vaclav Klaus znany swoim krytycznym podejściem do Unii Europejskiej jeszcze wtedy publicznie powiedział swoje negatywne podejście do tego związku, ale młode pokolenie Czechów nie zastanawiała się o tym myśląc, że Unia Europejska to elitarny klub nie mający wielkich kłopotów i, do którego nie każdego mogą wpuścić. Niestety z czasem Czesi byli rozczarowani realiami UE, a następnie Kryzys Finansowy i ostatnie wydarzenia związane z Grecją w ogóle zniechęciły Czechów do bycia w UE, ponieważ rząd musiał przyjąć kilka niepopularnych decyzji – obniżenie wypłat i zlikwidowanie części świadczeń socjalnych (grudzień 2010) co zwiększyło liczbę niezadowolonych Czechów, jednym z których jest Vaclav Klaus. Zgadzam się z jego pozycją i poglądami odnośnie polityki UE, ponieważ początkowo integracja europejska się opierała na zasadach liberalizmu, żeby zrobić ją otwartą, zlikwidować „granicy” pomiędzy państwami (nie tylko pod względem terytorialnym, ale i jeszcze politycznym), aktywizować i zwiększyć obroty handlowe z celem otworzenia wspólnego rynku i wolnej przestrzeni – te początkowe tendencje miały pozytywny wpływ na rozwój europejski, ale tak jak podkreśla V. Klaus: „jednak te liberalne tendencje nie mogą być charakterystyczne dla naszych czasów”. Według prezydenta Czech proces integracji przyjął zupełnie inny kierunek, pojawiła się idea całkowitej dominacji Brukseli co już nie nadaje Europie tej charakterystycznej wolności i różnorodności.

  9. W stosunkach z Unią Europejską prezydentowi Klausowi nie udało się znaleźć wspólnego języka od samego początku. W odróżnieniu od innych czeskich polityków, on wyraźnie nie spieszył się ze złożeniem wniosku o członkostwo w UE. W rezultacie, Czechy zgłosili się tylko w 1996 roku – później niż znaczna część mniej rozwiniętych państw – jak Polska, kraje bałtyckie, Bułgaria i Rumunia. Kiedy Republika Czeska negocjowała o warunkach członkostwa w UE, Klaus nie pracował w Władzie wykonawczej. Ale już będąc prezydentem, on nie odpowiedział na pytanie, jak głosował w referendum o przyjęcie do UE. Ściśle mówiąc, pretensja do UE miała była tylko taka że jako zwolennik integracji gospodarczej, Klaus sprzeciwiał się przekazaniu władzy z państw narodowych biurokracji ponadnarodowej w Brukseli. Bał się przekształcenia UE w wielki potwór, w którym 10.tysiecy Czechów zostanie elementarnie zaniknie. A kiedy 1 maja 2004 Czechy przystąpiły do Unii, Klaus zamiast uczestnictwa w uroczystościach pojechał w góry. Później Klaus uniemożliwił wejście w życie podstawowych dokumentów UE. Po fiasku ratyfikacji konstytucji UE (we Francji i Holandii), Klaus nie ukrywał swojego zadowolenia. Czeski prezydent z góry oświadczył, że nie podpisze, dokumentu. Ale okazało się, że nie było potrzebne go podpisywać bo proces ratyfikacji się zmniejszył. UE wiedziała, że Konstytucja stają się przeszkodą nie do pokonania. Zamiast więc opracowała Traktat Lizboński. I mimo to że dokument uznały obie izby czeskiego parlamentu, a Sąd Konstytucyjny uznał Traktat za niesprzeczny z ustawą zasadniczą, Klaus wziął „zakładnikiem” całą Europę, a pod wszystkim nie złożył swojego podpisu. W efekcie 3 listopada 2009 Vaclav Klaus podpisał traktat z Lizbony, i dodał taki komentarz: „Republika Czeska przestanie być suwerennym państwem.” A późnej z Pragi przychodziły wiadomości że Klaus gdzieś w tajemnicy próbował uruchomić procedurę dla Republiki Czeskiej w UE. Tak czy nie – trudno powiedzieć. Bezpośredniego komentarza prezydent unika.
    Vaclav Klaus – lider, który udowodnił, że nawet rządząc małym krajem, można znajdować się w epicentrum polityki europejskiej, a nawet światowej. W dużej mierze dzięki jego staraniom, Czechy stały się państwem na politycznej mapie Europy, które jest zdolne do wyrażania własnego stanowiska w kwestiach, w których wydawało się, że konsensus został osiągnięty, jak pokazano. Vaclav Klaus, wprowadził wiele uprawnień, dzięki którym powstało interesujące i niezwykłe zjawisko w życiu politycznym współczesnej Europy.

  10. Niemiecki dziennik “Die Welt” uważa prezydenta Czeskiej Republiki Vaclawa Klausa politykiem eurosceptycznym, że prowadzi działania do rozbicia UE. Prezydent czechów naprawde może być wyrazicielem opinii społecznej czechów, ich niezadowoleniem polityką UE, a zarówno i przypominać przyszlość historyczną Czehii, potęgę byłej Czechosłowacji, potężnej gospodarki w period międzywojenny. Czyli istnieje pamięć historyczna jak i w innych krajach EŚ. Prezydent Czech może zezwolić siebię na krytyke UE, bo napewno jest na ostatniej kadencji prezydentskiej i może zezwolić siebie na krytyke obecnego ładu. Przypomina amerykańskiego prezydenta, ostatniego Busza który w ostatnie miesiące prezydentstwa poważnie mówił o wejściu Ukrainy do NATO, jak pamiętamy ta decyzja nie otrzymała wsparcia w NATO, albo kiedy W. Juszczenko w ostatnich miesiącach prezydentury nadał S. Banderie tytuł Bochatera Ukrainy. Natomiast dużo polaków jest zachwycona z czeskiego prezydenta, jego wypowiadami i przypomina byłego prezydenta Kaczyńskiego. Uważają Vaclawa Klausa za Mąża Stanu. Czemu prezydent Czech ma taką pozycje, może przez poczucie siły. Kłaus jest jednym z najłeprzych przyjaciół Putina w Europie. Był przeciwnikiem budowy alternatywnego gazociągu od Rosyjskiego. Aktywnie wspierał wejście Lukoilu na rynek czeski, pod czas konfliktu ostatniego Rosji z Gruzją stał na strone Rosji. Prezydent Czech Vaclaw Klaus to nie jest postać silnego polityka, jego ewolucja od poglądów lewicowych do prawicowych, od Moskwy do Waszyngtona to wkażnik “lisa”, a nie „lwa” , N. Makiawelli. Klaus to jest stary i doświadczony polityk, od 1989 roku w niej jest. Jest politykiem aktywnym i nieordynarnym, wyśmiewał akcje ekonomiczne UE przeciw Austrii za czasów Heidera, wbrew krajom sąsiednim stał na strone Rosji w niedawnym konflikcie Rosji z Gruzją. Kłaus mówi głośno o braku suwerenitetu w UE i o byłej gospodarce, być może niektóre z jego przekazań są populistyczne, a natomiast ma wsparcie w społeczeństwie czeskim, ale niewielkie. Od 2009 roku Klaus wyrażnie radykalizował się być może by pozostać w pamięci politykiem nieordynarnym. Klaus jest zwolennikiem wolnego rynku, oraz UE z realną suwerennością państw narodowych, jest przeciwnikiem centralizacji władzy w UE. Przeciwnie wypowiada do jedynej polityki walutowej UE. Dzisiaj to polityk który niema zaufania w polowy czechów. Jak na jego wiek 70 lat i koniec kariery politycznej to może pozwolić siebie na to co czyni.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s