Co zrobić, gdy konfrontujemy się w internecie z mową nienawiści i groźbami karalnymi?

Praktyczny poradnik

Przede wszystkim nie czuj się bezbronnym i wiedz, że możesz się skutecznie bronić. Po drugie pamiętaj, że reagowanie jest nie tylko twoją obroną ale i twoim obowiązkiem. Chronią cię liczne przepisy prawa, zawarte w kodeksie karnym, które odpowiednie organy władzy (policja, prokuratura, sądy) mają obowiązek realizować. Właściwym organem powiadamiania jest także ABW.
Zbieraj dowody, a tego dostarcza przede wszystkim ekran twojego komputera. Funkcja „printscreen” pozwala zrobić odpowiednią notatkę, do której dodaj datę dostępu. Ten właśnie dowód dołączysz do skargi, jakie złożysz na komendzie policji, prokuratorze. Nie ma obowiązku powoływania się w skardze się na przepisy prawa, choć dobrze jest to zrobić. Najważniejsze jest precyzyjne opisanie stanu faktycznego. (wzór skargi w załączniku).
Wniosek najlepiej jest składać we własnym miejscu zamieszkania (ponieważ umownie traktuje się to jako miejsce popełnienia przestępstwa wobec charakteru działania internetu). Nawet jednak jeżeli zgłoszenie o przestępstwie zostanie dokonane w prokuraturze, która nie jest właściwa w danej sprawie, to po dokonaniu niezbędnego zabezpieczenia dowodów powinno nastąpić przekazanie sprawy prokuraturze właściwej.

Twoja aktywność może chroni nie tylko ciebie i twoich bliskich, ale także szeroki interes publiczny. W internecie ujawniają się osoby i środowiska wrogie państwu i polskiemu interesowi narodowemu, co często związane z łamaniem poprzez użycie mowy nienawiści.

Jak powiedziano ciebie, twoich bliskich i społeczeństwo polskie chronić mają liczne przepisy, z których na pierwszym miejscu należy postawić art.190 Kodeksu Karnego mówiący o groźbie karalnej.
Art. 190. ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553)
§ 1. Kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§ 2. Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.”

Grożenie pozbawieniem życia, pobiciem, kradzieżą jest groźbą karalną Składająć skargę do organów ścigania musimy mieć na uwadze to, że na samym początku weryfikacji zostanie poddane, jak bardzo baliśmy się groźby i czy faktycznie ta obawa była w pełni uzasadniona
Spełnienie groźby nie musi być zapowiedziane natychmiast – może być ona zapowiadziana nawet w odległej przyszłości, przy czym popełnieniem przestępstwa są jedynie takie groźby, które po ich spełnieniu rodziłyby odpowiedzialność za popełnienie przestępstwa.
Groźba musi być skierowana w stronę ofiary lub osoby dla niej najbliższej. Musi nastąpić na szkodę ofiary lub szkodę osoby najbliższej.
Groźba powinna wzbudzać obawę spełnienia, czyli ofiara ma podstawy, aby obawiać się spełnienia groźby. Jest to obawa subiektywna, czyli mówimy o indywidualnym samopoczuciu jednostki. Nie ma więc groźby karalnej w przypadku, gdy sąsiad grozi nam, że zbombarduje nasz dom z samolotu, jeśli nie ma samolotu, licencji pilota czy bomby. Nie ma także groźby karalnej jeśli sąsiad wymachuje w naszym kierunku bronią, ale nie wzbudza to naszej obawy, bo jesteśmy przekonani, że jest to pistolet na wodę.
W celu rozpoczęcia ścigania należy złożyć zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa wraz z wnioskiem o ściganie. Można je złożyć w każdej komendzie Policji lub siedzibie Prokuratury, choć ze względu na szybkość działania najlepiej jest przekazać dokumenty do Prokuratury lub Komendy Policji właściwej ze względu na miejsce popełnienia przestępstwa. Czyn zabroniony uważa się za popełniony w miejscu, w którym sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany albo gdzie skutek stanowiący znamię czynu zabronionego nastąpił lub według zamiaru sprawcy miał nastąpić.

Art. 119. § 1. Kto stosuje przemoc lub groźbę bezprawną wobec grupy osób lub poszczególnej osoby z powodu jej przynależności narodowej, etnicznej, rasowej, politycznej, wyznaniowej lub z powodu jej bezwyznaniowości, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. § 2. Tej samej karze podlega, kto publicznie nawołuje do popełnienia przestępstwa określonego w § 1.

Przestępstwo z art. 119 k.k. polega na stosowaniu przemocy lub groźby (a z tym spotykamy się w internecie) z powodu przynależności narodowościowej, etnicznej, rasowej, wyznaniowej lub poglądów politycznych. Przestępstwem jest również nawoływanie do takiego zachowania. Z groźbą mamy do czynienia w sytuacji, gdy daje się do zrozumienia, że gotowym jest użyć przemocy lub użycie takie bezpośrednio się zapowiada. W szczególności 2 paragraf 2 art. 119 mówiacy o działaniu polegającym na nawoływaniu do popełnienia przestępstwa określonego w § 1 stosuje się działania w Internecie. Internet ma charakter publiczny i niemal każde działanie w Internecie ma taki charakter.
Należy zwrócić uwagę, że jeśli art.190 może być przedmiorem skargi jedynie w przypadku, gdy grożba dotyczy mojej osoby lub moich bliskich to art.119 stosuje się szerzej, gdy groźby dotyczą całych grup społecznych takich jak np. mniejszości narodowe lub ich celem jest wywołanie niepokojów społecznych.

Art. 256. Kto publicznie propaguje faszystowski lub inny totalitarny ustrój państwa lub nawołuje do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Przez faszyzm i totalitaryzm należy rozumieć poglądy ektremistyczne o charakterze to ultranacjonalistycznym, ultralewicowych negujących demokratyczny i prawny porządek państwa. Taki charakter mają poglądy nawiązujące do faszyzmu, narodowego socjalizmu i komunizmu.
W rozumieniu art. 256 k.k. propagowanie to działanie polegające na publicznym (a więc także w interenecie) propagowaniu ustroju totalitarnego. Poprzez nawoływanie do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych należy rozumieć użycie poniżającego, agresywnego, obraźliwego lub wulgarnego słownictwa, obmowę poprzez jaskrawe kłamstwo, prezentację rysunków i symboli mających na celu dewaluację i zohydzenie innych.
Należy nadmienić, że kwestie aksjologiczne będące tłem art.256 KK rysuje Art. 13.Konstytucji RP mówiący, że:
Zakazane jest istnienie partii politycznych i innych organizacji odwołujących się w swoich programach do totalitarnych metod i praktyk działania nazizmu, faszyzmu i komunizmu, a także tych, których program lub działalność zakłada lub dopuszcza nienawiść rasową i narodowościową, stosowanie przemocy w celu zdobycia władzy lub wpływu na politykę państwa albo przewiduje utajnienie struktur lub członkostwa.
Art. 257. Kto publicznie znieważa grupę ludności albo poszczególną osobę z powodu jej przynależności narodowej, etnicznej, rasowej, wyznaniowej albo z powodu jej
bezwyzaniowości lub z takich powodów narusza nietykalność cielesną innej osoby, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
Przedmiotem ochrony są tu dwie niezwykle ważne wartości – godność i nietykalność człowieka. Czyn z artykułu 257 k.k. Polega na publicznym znieważeniu grupy ludności albo osoby z powodu jej przynależności narodowej, etnicznej, rasowej, wyznaniowej albo z powodu jej bezwyznaniowości lub naruszeniu nietykalności cielesnej innej osoby z takich właśnie powodów. W komentarzu do kodeksu karnego pojęcie znieważenia jest objaśnione jako okazanie pogardy, która wyraża bardziej negatywne emocje w stosunku do osoby niż tylko lekceważenie.
Przykłady zachowań wypełniających znamiona przestępstwa z art. 257 k.k. – użycie w internecie znieważenia – to np. ty skurwysenie ty qurwo (użycie q pozwala na niektórych portalach wykrycie wulgaryzmu), „czarnuch, niger, fuck the niger, s…j z Polski”, „was tu Żydzi nie będzie”, „nic tu Żydzie nie zrobisz”, „ich miejsce jest w kominie”, „Jude raus”, „Żydzi do Palestyny”, „Żydzi wy do pieca”, „Hitler was jeszcze nie wymordował”;

W szczególny sposób istotny jest paragraf 304:
Art. 304. § 1. Każdy, dowiedziawszy się o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu, ma społeczny obowiązek zawiadomić o tym prokuratora lub Policję. Przepis art. 191 § 3 stosuje się odpowiednio.

Artykuł 304 kodeksu postępowania karnego to przepis nie mniej ważny od art.119, 256 i 257. Poinformowanie organów ścigania o popełnionym przestępstwie jest nie tylko naszym prawem, ale jest obowiązkiem, choć z najrozmaistszych względów wypowiedzi w internecie traktowane są w sposób pobłażliwy lub niezobowiązujący. W szczególności może się wydać, że wypowiedz anonimowa ma taki charakter a pseudonimy (nicki) chronią przed odpowiedzialnością.
Należy stwierdzić, że istnieją rozliczne metody ustalania tożsamości w internecie, a organom ścigania przysługują w tym względzie specjalne uprawnienia. Mogą one domagać się od prowajderów poszczególnych stron i portali odpowiednich informacji.

Uprawnienia składającego powiadomienie o popełnieniu przestępstwa
Zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa możemy złożyć pisemnie lub ustnie. Najpewniej jednak ustne powiadomienie będzie mniej skuteczne (zawiadomienie MUSI zostać przyjęte i trzeba uzyskać tego pisemne potwierdzenie w postaci kopii spisanego przez policję dokumentu). Organy ścigania (policja, prokurator) mogą odmówić wszczęcia śledztwa, są jednak zobowiązane do przyjęcia zawiadomienia. Oznacza, że muszą sprawę zbadać i sprawdzić. Następnie prokurator powinien niezwłocznie (a w niektórych przypadkach w ciągu 30 dni) wydać lub zatwierdzić postanowienie o wszczęciu bądź odmowie wszczęcia śledztwa w danej sprawie. Jeżeli zostaniemy poinformowani o wszczęciu śledztwa, to oznacza, że nasza ocena sytuacji była słuszna. Podczas czynności policji i prokuratory składający powiadomienie może zostać wezwany na przesłuchanie w charakterze świadka. Przesłuchanie musi nawiązywać do naszego zawiadomienia.
Gdy prokurator lub Policja odmówi wszczęcia śledztwa, jeśli jesteśmy tylko powiadamiającym, nie przysługuje nam zażalenie. Przysługuje ono jednak pokrzywdzonemu oraz osobie lub instytucji państwowej, samorządowej lub społecznej, która złożyła zawiadomienie (wzór zażalenia – Załącznik 2). O podejrzanym wydarzeniu dobrze jest poinformować prasę lub organizację zajmujące się obroną praw obywatelskich.
Sąd może odmówić przyjęcia zażalenia, jeśli zostało złożone przed nieuprawniony podmiot (powiadamiający jest osobą fizyczną), jednak np. stowarzyszeniu odmówić już nie tego można.
Należy też pamiętać, że złożenie zawiadomienia o niepopełnionym przestępstwie jest występkiem., ale tylko w sytuacji, gdy składający powiadomienie ma wiedzę i świadomość , że jest ono fałszywe w tym sensie, że przestępstwa nie popełniono, Za taki czyn można zostać ukaranym.

Załącznik 1.
Miejscowość, data Imię i nazwisko adres Prokuratura Rejonowa dla… (wpisać miejsce)
Zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu
Niniejszym zawiadamiam, że (dane sprawcy), dnia (data) popełnił następujący czyn (zwięzły opis czynu), tj. o przestępstwie z art. (numer artykułu) kodeksu karnego. (Uwaga! Nie musimy podawać numeru artykułu, Policja, bądź prokurator sami określą kwalifikację prawną czynu, jeśli my tego nie zrobimy)
(Podpis)

Załącznik 2
Miejscowość, data Imię i nazwisko adres Do (Sąd właściwy do rozpoznania sprawy w… (miejsce) za pośrednictwem Prokuratora Rejonowego dla …(miejsce)
Zażalenie
na postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia z dnia (tu wpisać datę) wydane przez Prokuraturę Rejonową w …(miejsce) w sprawie (wpisać numer sprawy z postanowienia) o czyn z art. (wpisać numer artykułu – kwalifikację prawna czynu) k.k.
Na podstawie art. 306 § 1 k.p.k. oraz art. 425 § 1 i 2 k.p.k. zaskarżam wyżej wymienione postanowienie w całości.
Na podstawie art. 427 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 438 § 1 k.p.k. zaskarżonemu postanowieniu zarzucam obrazę prawa materialnego.
W konsekwencji wnoszę o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wszczęcie postępowania w tej sprawie.
(Podpis)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s